Joe bennen hier: Thuus Toaltied Westerketiers
Westerketiers
Opa's Ooievaar - Tonko Ufkes

Mijn eigen opa - Dirk Oost - ken ik alleen uit verhalen, want toen hij in 1960 overleed was ik nog maar een kleuter. Toch werd nog geregeld over hem gepraat, door Oma en mijn moeder. Het ging dan over een man met een brede belangstelling en natuurlijk vooral over zijn leven op de boerderij in de Mieden, vlakbij Lutjegast.Geregeld liepen dan ook weer de ooievaars in het land.

Mijn opa had namelijk een goede, rustige hand van maaien met de zeis. Zodra hij bezig ging kwamen de ooievaars aanvliegen en bleven dicht in zijn buurt om de tevoorschijn komende slakken, kevers, kikkers enz. uit het gras te pikken. Soms liepen wel vier grote vogels samen met Opa in het zelfde stuk weiland. Dit alles weet mijn moeder nog, uit de tijd dat zij zo’n jaar of acht was.

Doorvragen levert niet zo veel op; “ze kwammen meest geliek” maar waar de nesten dan wel waren weet mijn moeder niet meer. Bij haar haast evenoude neef Willem Oost komt dat gelukkig direkt weer boven: “Bij de woonwoagen van Scheeringa, tegenover de kerk woar nou t dörpshuus is, ston n poal. Op t Westerzaand vlak bij de brug, woar nou De Haan woont. En noast Douma an e stationsweg richteng Eibersburen. Traauwens, ien e joaren viefteg het eenmoal n nust west ien e Mieden mor dat wer niet veul.”

Dus vanaf ongeveer 1940 – de herinnering van mijn moeder – tot halverwege de jaren 50 waren er een aantal bewoonde ooievaarsnesten in en rond het dorpje Lutjegast. Er was blijkbaar voldoende voedsel voor die ooivaars, voedsel dat ze vinden in laaggelegen weiland en bij slootjes. Nestgelegenheid, hoge bomen of door mensen geplaatste bouwsels op palen of huizen, was ook volop aanwezig.

 

Lees meer... [Opa's Ooievaar - Tonko Ufkes]
 
Westendorps woorden Tonko Ufkes

Krekt tweehonder joar terug, ien 1809, wer veur t eerste n woordenliestje Grunnegs-Hollaands drukt. Ok al gijt t mor om zo’n 160 woorden, t waas n goed begun en al gaauwachteg werden meer van zuks soort liesten moakt en drukt. Wel t dikke woordenboek van K. ter Laan van kaft tot kaft leest, viendt e verwiezen noar dizze liest. En Ter Laan zörgde ien 1941 ok veur n herdruk van t hiele boekje woar de woordenliest ien stijt. t Gijt hier dus om e woorden van Nicolaas Westendorp uut zien boekje: “Eerste leerrede in de nieuwe kerk te Sebaldeburen”.

Nicolaas Westendorp (1773 – 1836) begon ien 1797 as domnee ien t dörpke Seballeburen en ging doarnoa, vanof 1812, noar Lösdörp. Eileks twee plakken van niks, mor zo bleef der genogt tied over veur aander zoaken: geschiedenis en archeologie. En gelukkeg ok nog n beetje veur toal.

Nicolaas wer geboren ien Faarmsom woar zien pa schoolmeester waas. Zien pappe kwam van Westerbrouk, zien mamme van Martenshouk en zien vraauw van Nijtap bij Leek. Misschien het juust dat holpen: olders uut e buurt van t Hogezaand, zulf grootworden ien Faarmsom en dan wonen ien t Westerketier. Ien elks geval viel hum de toal van Seballeburen op. Toen dit dörpke ien 1807 n nije kerk kreeg, greep domnee Westendorp zien kaans en twee joar loater har er n boekje kloar met veul over de geschiedenis, mor ok n lut beetje over de toal van dizze streek.

Ien t boekje stijt n liest van 160 Grunneger woorden met n Hollandse vertoalen der achter. Over zien woordenliest zeit Nicolaas Westendorp zulf: “Ik geve hier eene kleine lijst van eenige woorden op, welke dezen oord bijzonder eigen zijn”. En biezunder bennen de woorden zeker, ze vielen op omdat ze ofweken. Stuk veur stuk is over elks van die 160 woorden wel wat te zeggen, mor t is misschien beter om ze eerst wat ien groepkes te zetten. Zo’n lutje 40 woorden warren bij de heruutgoave ien 1941 volgens Dr. Wobbe de Vries onbekend. (Dizze man har ien 1895 n proefschrift schreven over over de toal van Noordhörn) Op die 40 woorden goan we doarom niet verder op ien.

As we kieken noar de aander woorden dan gijt t grofweg om drie groepen: Nog altied bruukte “algemene” Grunneger woorden, der is n groep Westerketierder woorden en n groep die overblift met biezundere, olde of onbekende woorden. Wat veurbeelden van “algemene” Grunneger woorden, met Westendorps vertoalen tussen hoakjes der achter, bennen: Beien (= beziën), Diggels (= aardewerk), Kroak (= galerij), Lep (= spa), Meert (= bunselink), Schoer (= vlaag), Snaarske (= broêrs vrouw). Misschien doen dit soort woorden ons wat old an, mor ze worden nog wel bruukt. Denk mor an; eerbeien, diggelwaark, dunderschoer, snoarske enz.

Westendorp geft ok woorden die veur één uut t Westerketier nog altied hiel gewoon ien e oren klinken, b.v.: Jem ( = gijlieden), Joe (= gij), Piek (= kieken), Tuit (= kusch). Veural dat ‘piek’, en ‘tuut’ is oareg; rond Seballeburen lijt n piek n ei en is n tuut n smok. Want ien Oost-Grunnen, woar Westendorp zulf votkwam, wordt n ‘tuutaai’ lijt deur ‘tuten of ‘hounder’.

Schippen en scheuveljagen

Zo op t oog hiel gewone woorden nuumt Westendorp ok, b.v. Gatten (gaten) en Schippen (= schepen). Toch zit hier n stuk grammatica achter: t meervoud gijt aans as ien t Hollaands. Luuster mor noar de klaank, die blift ien t Grunneger meervoud kört en wordt ien t Hollaands laang! Westendorp geft dus eileks 2 veurbeelden, 1 met n ‘a’ en 1 met n ‘i’, mor hij har ok n aander klinker nemmen kind. (Denk b.v. an t Grunneger woord löt – lötten, wat ien t Hollaands is ‘lot – loten’)

n Mooi woord bij Westendorp is ‘Scheuveljagen’, ien zien eigen vertoalen betekent dat ‘schaatsrijden’. t Is nou n host verdwenen Grunneger woord, zo t liekt wer t stoadeg ‘scheuvellopen’ en nog loater ‘scheuveln’. Toal beweegt altied, woorden kommen en goan en zuks is goed te zien an dit woord en vanzulf ok an e hiele tweehonderd joar olde woordenliest.

Twee hiel aparte woorden bennen toch wel: ‘Heit’ ( = vader) en ‘Mem’ (= moeder); Westendorp von ze biezunder genogt om ien zien liest te zetten want ien Faarmsom of rond t Hogezaand wer zuks zeker niet zeid. Traauwens, ok ien 2009 zeggen ze ien Seballeburen gien ‘heit’ of ‘mem’, hooguut as ze uut Frieslaand kommen. Toch har Nicolaas Westendorp geliek, an t begun van e 19e eeuw zeden e meeste kiender rond Seballeburen ‘heit’ en ‘mem’ tegen heur olders, vroag mor an e schoolmeesters uut die tied.

Ien n volgend stukje, over “Meesters woorden”, kommen ‘heit’ en ‘mem’ dan ok geliek an bod.
Dit artikel ston eerder ien t tiedschrift ‘Toal en Taiken’, sept/okt. 2009, bl. 276-277.
 
Tips bij t schrieven (i)

Schrief: altied oa ien plak van ao. De O gijt altied veur de A, hoar, kloar enz.

n Makkelijk ezelsbrugje is "Olle Grieze eerst dan Assen'. De Drenten doen t vanzelf aansom doar komt Assen eerst.


Schrief: n hond, n koe, t eten, dus gien leestekens zoas ien t Nederlands bij ('n, 's)

 

Schrief: Hestoe, bistoe ien plak van hest doe en bist doe.

 

Schrief: bruken en niet gebruken

 
Over t Westerketiers
Het Westerketier is de streek tussen Frieslaand, Drenthe en t Reitdiep, de toal van dit hiele gebied numen we t "Westerketiers". Achter dizze regel zit geliek al de wereld an toal:

‘Reitdiep' is hier vanzulf t mooiste woord omdat t olde Westerketierder woord ‘reit' [= riet] zulfs overnommen is ien e noam. De dichter Jelte Dijkstra (Griepskerk 1879 - Stad 1946) bruukte het woord nog geregeld, wij zeggen nou meest ‘riet'. Ien Noord-Grunnen zeggen ze van ‘rait', met de ai klaank, n klaank die bij ons eileks niet veurkomt.

De meeste woorden bennen overal ien t Westerketier geliek, mor geregeld is e klaank aans: denk an oe / uu bij b.v. ‘broene stoet / brune stuut'. n Aander veurbeeld is de oo / oe bij b.v. ‘school / schoel'. Dat zo'n klinker aans wordt numen we n "klankwet"; t geft aan hoe of n klaank verschoeft / verschuft / verschoft enz. Klankwetten zitten ien n streektoal mor ok ien n standoardtoal. Woar wij zeggen van Westerketier en Frieslaand zeggen ze ien Noord-Grunnen van Westerketair en Fraislaand, dus ie / ai. Bekend is t verschil tussen de k wietnieters en de k waitnaiters, elk an n kaant van t Reitdiep.

De meeste woorden bennen binnen t Westerketier geliek, al verschilt sums de klaank van noord noar zuud of van oost noar west. n Mooi veurbeeld van dizze "klankwet" is n bepoalde ee klaank: ien t noorden (Griepskerk, Kommerziel enz.) zeggen ze ‘met blote bienen op e stienen', noar t zuden wordt dat ‘met blote benen op e stenen'. Dizze klaank lopt ok van oost noar west; ien t Duuts, Noord-Grunnegs, Westerketiers, Fries en Engels is t woord ‘been': Bein, bain, been / bien, bien, bone. Bij t woord ‘steen' gijt dat vanzulf krekt zo: Stein, stain, steen / stien, stien, stone.

 
Biezundere dieren
Biezundere Westerketierder dieren bennen ‘pieken' [ = kippen]. Wel ien t buuswoordenboekje van Siemon Reker kikt viendt doarien de aander Grunneger noamen: tuten of tuden en hounder. Zo zwemmen bij ons ien e sloot wotterpieken [ = waterhoentjes] en n eend met eendepiekjes [ = eendekuikens]. Ien e rest van Grunnen wordt het woord ‘pieken' ien e betekenis van ‘kukens' ok wel bruukt.