Joe bennen hier: Thuus Lees, Kiek en Luuster Verhoalen
Verhoalen
De stal Tonko Ufkes

Ok vanoavend zit ol’ bakker Kroak allent. Vanoavend vuult t aans want nou bennen e meeste dörpsgenoten niet thuus mor ien e kerk. Misschien har Kroak ok wel noar de kerk wild mor gieneen vragt hum zukswat. Traauwens, veur t zulfde har Kroak juust ok niet wild: Allent thuuskommen op kerstoavend, nee, dat iest hum an, dat moet mor niet.

Meer over: Tonko Ufkes
Lees meer... [De stal Tonko Ufkes]
 
Met - Tonko Ufkes

Met dat e liftdeuren achter heur dichtschoeven zicht ze t: Klem ien e aander hoek stijt één met n donkerrooie jaas, n bekende donkerrooie jaas. Verleden joar om dizze tied het ze zulf die jaas uutzöcht!  Ze sloekt n moal stief, mor gelukkeg is der krekt genogt roemte om heur om te draaien. t Gezicht blift keerd noar de deuren, dat gieneen kin zien of ze misschien op e onderlip bit.

Weken laang har ze dat ienkopen doen aalweg uutsteld mor vanmiddag waas ze begonnen. Ok al regende t en ok al har ze der hielendal gien zin aan. Mor de vrije doagen vallen vanzulf krekt zo dat ze toch oareg wat ien huus hoalen moet.

Veur de dikste drokte aan waas ze n poar winkels bijdel west, tot e tassen ien t lest slim zwoar werden. De motregen moakte heur hoar plakkeg en liet e bril dampen, elke keer as ze n winkel ienliep, dat uuteindelek har ze onneerd eefkes n kop kovvie te drinken.

“Verdikke” zeit ze host haardop, want tot e viefde verdiepen het ze mor tied. Tied, om te bedenken hoe of t verder moet: woarof ze moandenlaang niet uutkwam moet nou ieneent. Tot e viefde verdiepen!

As e lift stoadeg noar boven schoeft gijt ze hoasteg alle meugelekheden laans. Geliek noar e roltrap droaven en hopen dat Henk – argens nog heur Henk – niks zien het. Of noa n poar stappen toch eefkes stoan blieven en wachten tot er heur ansprekt. Of gewoon wachten, as n volwossen vraauw met Henk n kopvol kovvie drinken en doarnoa op huus aan. Of, as er heur vragt om…

“Verdikke” zeit ze nou zo haard dat elkneen t heuren kin. Stoadeg wiezen e lampkes t an: 1e verdiepen, dan e 2e en lieke stoadeg draaien heur gedachten ien e rondte. Bij de viefde verdiepen kin ze aans niks bedenken as vanuut e lift noar e roltrap te broezen. Haalfweg kikt ze over heur scholder, zigt Henk ien zien donkerrooie jaas, en ze stoekt. n Poar stappen uut e lift blift Henk eefkes stoan, dat host tegenover nkander kieken ze mekoar an. Beiden met n natte jaas en nat hoar, beiden met tassen en puten kerstboodschoppen.

En elk wacht, of e aander zeid: “gijst met?” 

Tonko Ufkes 

Verschenen ien: ‘Nije Grunneger kerstverhoalen’, n uutgoave van Stichting ‘t Grunneger Bouk, Scheemda 2006.

Meer over: Tonko Ufkes
 
De val - Tonko Ufkes

 

Mamme har al voaker perbeerd om hum te verjoagen. Eefkes hielp zuks, mor al gaauwachteg draaide er dan vannijs zien rondjes boven t heem. As de pieken dat ien e goaten kregen stoven ze geliek alle kaanten uut; ien e schuur, ien e hut en ien e stroeken - overal vlogen ze hin. Mor geregeld waas toch n kuken of zulfs n piek vot. Guster weer, dat Dirk wis bij t wakker worden meteen wat of er doen mos. Om Mamme te helpen en vanzulf ok om e pieken: Vandoag zel Dirk die dikke broene vogel wel es even kriegen!


Meer over: Tonko Ufkes
Lees meer... [De val - Tonko Ufkes]
 
De Kiekdeus - Tonko Ufkes

Der waas es n moal n hiel biezundere man, Theo. Hij woonde ien n dörpke hier vlakbij, niet eens zo laank leden. Der stak gien kwoad ien Theo. Op humzulf is dat al roar, mor t vremdste waas wel dat er leufde dat ok zien dörpsgenoten eileks goed warren.

Meer over: Tonko Ufkes
Lees meer... [De Kiekdeus - Tonko Ufkes]
 
Nijziel

As klain jonkje ging ik voak met mien pa noar Nijziel. Doar was zien pa geboren en opgruit en de bruier van zien pa woonde der dou nog aal in t ollerliek hoes.

Dou ik wat oller was vruig ik mien pa woarom hai zee dat we noar Nijziel gingen, want bie raand van dat döörp ston doch wis en waarachtig "Niezijl", net aans om dus. Dat was Grunnens zee mien pa en dan wöör ij-ie en ie-ij. Ik snapte der gain biet van, moar leufde t wel noatuurlek.

t Verkloarde wel vot ook woarom ik dij olle ome sums nait goud verstoan kon, want hai proatte aaltied Grunnens en dan ook nog met n licht Frais accent. Veuraal as hai oet Biebel veurlas, veur en noa t eten, verston k der soms gain woord van, want dan pruit hai Nederlands op zien menaaier en hai sloot aaltied of (tenminstens dat is wat ik mie der van herinner) met: "voor'n zwak en beroerd lichaam" en ik vruig mie joarenlang of welk beroerd lichoam hai doarmet aaltied bedoulde.

Opa kwam, zo as mien pa zee, oet het laand van "jem" en "joe", hail aans Grunnens as wat wie in Stad praoten deden. Pa zee dan dat zien opoe vrouger wel ains in Stad kwam en dat zai dan aaltied allainigs moar brood met botter hebben wol en gain margarine. Mien opoe, dij het nait zo braid haar, haar spesjoal doarveur ain echt roombotterpapierke in hoes en as heur schoonmoeke der din was, dee ze gaauw wat bleuband in t papier zodat de olle opoe (tenminstens veur t oge) nait teköört kwam. Brood zulf huifde ze opoe nait te geven, want t olle mens haar altied aigenste "brug in buus".

As vraauw van 37 was ze veur twaide moal al wedevraauw worren en haar dou 4 kiender tussen de 3 en 12 joar old. En in dij tied was der nog gain biestand of zukswat, dus mos ze zulf flink anpoten en dat dee ze met n klain winkeltje an hoes met "Koloniale Waren" en ook trok ze der op oet met n juk en loater met n hondekaarre om spul te slieten.

Ik trof in 1970 nog n oale boas in de Povvert (bie Hoogkerk) dij mie vertelde dat hai "Jantje Knapkouk oet Nijziel" nog aigenst mitmoakt haar, zo'n 40 joar terug. Pa zien ome is old worren (88), moar in t olle hoes woont nog aaltied zien dochter en zai is nou ook al 86 joar. Ik mout denk ik, nou t nog ken, toch moar ains gaauw weer noar Nijziel.

Harry Hoeksema


Meer over: Harry Hoeksema
 
Meer artikelen...
<< Start < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>

Pagina 3 van 4