Mien pa was vroeger bij de post. Ien e tied dat er nog gien auto’s en groene brievenbussen waarn. Hij kwam bij de mensen aan e deur, moar kwam voak ok vedder, gooide de post dan op e keukentaofel en ging weer vot. Maokte ok vaok een praotje, sums met kovvie, sums een borrel, dat kon toen nog. En as er een keer laot was en t weer slecht, och, dan kwam er een bord extra op taovel en kon er zo met eten bij de mensen. Eemen een telefoontje naor huus dat er wat laoter kwam en t was regelt.

Het was söterdag 10 maart, de voetbalcompetitie begon weer. ‘t Was de eerste wedstried van

’t veurjoarsseizoen,  week’n traint, iedereen in topvurm. Twee van onze speulers waar’n niet aanwezig, ze waar’n noar een damtoernooi. Doarom had’n we speulers van ‘n ander team metnom’n. Ons geheim woapen was er ook: de drieling: er zit’n drie meiskes in ons team, een op kiep, een veurin en een op het midd’nveld . We reed’n noar het voetbalveld. We mossen teg’n h.j.c. dat leit in Hollerwiek. Van Groodegast noar hollerwiek is ‘n hulle tocht. We kwam’n aan bij ’t sportveld. Doar werd ons wez’n ien welke kleedkoamer we mossen. ‘t Aankleed’n ging niet vlot want we bin meer specialiseerd ien voetbal dan ien veterstrikk’n, dat bleek ok vandoag weer. We liep’n t veld op en deed’n warming-up. ‘t Duurde een tietje veur de tegnstander ok ’t veld op kwam, ‘t woar’n fysiek sterke kerels, ze woar’n veul groter als ons en ze had’n oranje  t-shirts aan. Ze mossen heul arg lach’n, zoals de meeste teg’nstanders van ons want we hiet’n Grootegast en we bin oarig klein. Ze mossen veural lach’n omdat er ‘n meiske op kiep stond. De skeidsrechterhad ‘n poars shirtje aan en had tuss’n niets en weinig hoar op zien kop. D’r stond een hek van buzen om ’t veld hean. De coach pakte stoeltjes uut ‘t wisselspeulersbankje en zette die ien ‘t zunnetje en ging zitt’n.

Nanda en Rachel ende geheimzinnige kerl

“Nanda, wakker worn, Nandááá”, Rachel de tweelingzus van Nanda probeert Nanda wakker te schudn ze moen weer noar skoal. Rachel is altiet op tiet wakker moar Nanda sloapt het liefst de hulle dag deur. Nanda kreunt wat en Rachel probeert duudlijk te mokn dat ze noar skoal moen want Nanda heurt dij niet als stoe wat zeist.
Uuteinlijk trekt Rachel Nanda uut berre en kleedn ze heur aan.
Heur mamme stijt al benen aan de trap te roepn dat het al 8 uur is en dat ze op moen schietn.
“Jaaa roepn” ze in koor “we binn ons aan ‘t aan kleedn.”
“Oké wat wiln jullie op stuut?” “Kipfilet bieslook” roept Nanda sloaperig.
Rachel wil ok groag kipfilet bieslook moar d’r is nog moar één. “Oké Nanda nim stoe moar.”
Zegt Rachel. “Oh dass lief van dij” zeit mamme. “Jaa dat wiet ik wel” zucht Rachel.
Als ze eetn him en ze bin hullemoal kloar, fietsen ze noar skoal ze moen wel ‘n half
Uur fietsen, want ze woonn iene polder. En de skoal stijt ie ‘n een anner wiek.
Ze proatn wat over de musical die ze him en welke rolln ze groag willn.
Het is wel gek, want ze willn allebei dezelfde rolln. Doorveur binn ze natuurlijk tweeling
Moar deze tweeling is wel wat biezonders ze himm dezelfde smoak en kiezen altiet overal
Hetzelfde, moar ze himm niet hetzelfde karakter, want Rachel is altiet heul rustig en verleegn en is niet zo’n snoepert en Nanda is hullemoal niet verleegn inteegndeel ze is sums wel een beetje te brutaal en eet groag lekkere dingn.
As ze noa ’n half uur bij skoal binn, binn ze nog vroeg. Ze binn as eerste van groep 8 er binn al ’n poar van groep 5. Ze proatn nog wat en dan komm er al veul meer aan.

Hemmen jim veurig joar ok op Nijkerker maart west ? Nee? Dan zal ‘k jim vertellen wat jim ontkommen is.Op Nijkerkerkermaart, dichtbij ’t dörpshuus ston ’n hiele dikke keerln, omtrent 1 meter bij 2 meter, en dikke snor.Hij ston op ’n oale buuskoolwoagen, noast ’n bult stenen.En hij har ’n stem as ’n kenon! Wieten jim, roasde hij over ’t volk hen,wat der ien’t joar 2040 te doen wezen zal? Amalia wordt keunegin ,docht een, begun van de 2^e  80-joarige oorlog docht ’n aander en de darde wol ’n reis noar Mars moaken. Mis, riep er. Stad Grunnen bestijt dan duzend joar! Duzend joar.