Joe bennen hier: Thuus Lees, Kiek en Luuster
Kiek en luuster
October - Jelte Dijkstra

Nou met een voart de voale doagen duustern

En dumt de greide sunner sieroad leit; -

De bonte bladjes, stram en trillend, fluustern

Van leven, dat noar t Stille Riek toe geit; -

Nou komt de sun met sachte vingers snuustern

Ien alles wat nog deur heur warmte steit;

De boomen stoan, van gold deurlicht, te luustern,

Hoe t eigen blad beneden tikt op t reit.

t Komt ál ien rust. De leste vogels trekken;

Heur swarte vlucht weit suzend op en del; -

Een kraai ropt al de winter, scharp en schel.

En woar de sunnestroalen niet meer rekken, -

Ien schaar de bloaden doalen stil as snei, -

Dwoalt bauwe damp as miemerij veurbij. 

[Jelte Dijkstra, veur t eerst publiceerd ien ‘Maandblad Groningen’, 1918 (bl. 227), loater bundeld ien “Verzoameld waark. Gedichten ien t Westerketiers van Jelte Dijkstra”, 2004, bl. 12]

Meer over: Jelte Dijkstra
 
Boog ien e wolken - Coby Poelman-Duisterwinkel

De boog ien de wolken

Toen t licht

van de zun

de regen bescheen

zag ik Joen

kleurrieke boog

om mie hen.

Deur Joen belofte

wis ik Joen blik

richt

op die boog

en doaronder

was ik

ien n biezunder

ogenblik

zichtboar

met Joe verbonden.

Coby Poelman-Duisterwinkel. 

bie Genesis 9 : 16

“Als de boog in de wolken is

 

dan zal Ik hem zien, zodat

Ik mijn eeuwig verbond gedenk”…


Meer over: Coby Poelman Duisterwinkel
 
Schrieven (II) - Jan Blaauw

 

t Eigen ik zöcht n schiere stee

ien t gedicht, wil van dichtbij

zien woarover t gijt. De crisis

ligt veur t oppakken, Irak het

de slechtste tied had, veurman

Obama wordt grammiedeg 
over de banken, Grunnen wint.

t Eigen ik gijt van t ien op

t aner been stoan, verzet

de zinnen, zigt de vangst van

drugs ien t Capitool, de film die

‘Oorlogswinter’ hiet. De vrouw

dut n euro ien t kollektebuske,

schiert de tuun op woarien….

t Eigen ik viendt t  genoeg,

het lak aan e vörm, de regels,

stapt rezeluut uut t gedicht.

Laankt mij d’haand, wìnst

mij sterkte. Verbaldereerd

stoa k as Jan te zuken

noar de schrievers noam. 

Jan Blaauw

Meer over: Jan Blaauw
 
Schrieven (I) - Jan Blaauw

SCHRIEVEN (I)

Ik kiek noar buten, t regent.

k Moak mien noagels schoon,

puul aan n stukje vel, pak

de telefoon as de ringtone klinkt.

Schrieven is der niet bij,

k doe niks as wachten,

voetbalploatjes ien e kop.

Nog twee, t schut al op.

Op e radio n koperkwintet,

n kop thee onner haandberiek,

kold. Pim de la Parra stoart

mij aan vanuut n’olle kraant.

Hiel even n stroaltje zun…

n Blauwmeeske fladdert tegen

de koamerruut, woar k’eerns

de wedstriedregels bestudeer.

Jan Blaauw
 
Amsterdam-West (epiloog) - Ien t zaand - Willem Tjebbe Oostenbrink

Amsterdam-West (Epiloog) - Ien t zaand
De jonge holtduuf zit ien t zaand.
D'olle duven bennen verdwenen. t Jong
is uut t nust rugeld. De borst is open

scheurd, of open ropt; want
d'okster lopt rond. Uut de krop
pulen korrels groan; n bultje

voale, witbrune stippen as krioelende
moaden mor dan roerloos as
n stilleven. Okster pikt t asof zien

leven dr vanof haangt. De snoavel
snarst groan uut e krop. t Hoopke
dons, zulverachteg blaauw, piept zacht.

Jonge holtduuf zit nog ien t zaand.

 

(t Gedicht het noajoar 2008 ien Noach's Kat stoan, editie 25)

Meer over: Willem Tjebbe Oostenbrink
 
Meer artikelen...
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Pagina 4 van 11