Van Auwerd tot aan Zeumenhuuzen, van Moarum tot aan Pieterziel
Doar lijt t laand van pabbe, doar klopt mien hart, doar lijt mien ziel
Ien t Zuiden op t zaand lutje spultjes, met pieken, zwienen en n geit
Bij mij ien t hoge Noorden, boerenploatsen met eerpels, bieten en weit.

Op e gasten del lijt deur t ies, leggen olde dörpkes, stil en tevree
Op e klei, olde kerkjes, op hoge wierden, wonnen uut e zee
t Veen werd alsmoar dreuger, t zaand stoof over t veld.
En e zee werd overwonnen, lijt nou achter diek met zien geweld

Kom noar mien Westerketier, laand van zaand en klei
Blief ien mien Westerketier, thuus veur dij en mij
k Hol van mien Westerketier, t is niet vremd dak t zeg.
Doar ben ik geboren, doar kom k joa weg!

As t zuntje weer gijt schienen en e kievit vlugt over t nust
Dan is e winter over en is t weer doan met e rust
Hokkelingen droaven t nijgraas ien, de steert zwaait wild ien t rond
Boeren kommen weer op t veld en wrutten vernijs ien e grond.

Kom noar mien Westerketier, laand van zaand en klei
Blief ien mien Westerketier, thuus veur dij en mij
k Hol van mien Westerketier, t is niet vremd dak t zeg.
Doar ben ik geboren, doar kom k joa weg!

!Doe hest vast dien eigen stee, doar woarstoe geboren bist.
Moar wel nooit hier bij mij west is, wiet ok niet wat r mist.
Blief met mij n oavend ien slootswal en kiek hoe de rooie glêne zun
Ien t Westen onner gijt, weer kloar veur mörregn, veur weer n nij begun.