Gefluuster ien t duuster

d’ Olle wilg is vot.

De jonge beuk

die altied

ien zien schaduw stond

groeit ien t licht

de ruumte dicht

en fluustert

ien t duuster

noar d overbleven stam:

“Ik mis die zo,

dien zuchten en dien kreunen,

dien steun ook ien mien rug”

moar hai heurt

niks meer terug,

gien tak ziet er meer wuiven

allain de grote paddestoel

op d overbleven stam

liekt n klain stukje

op te schuven.