| Dreumen - Lucie Pakes |
|
t Was ien joanuaori en duvels kold ien’t paark. Zag ik dij toen doar niet lopen? Doe kwamst van dien waark. Wiedevoak es aan dij docht, k zaag die zels aal ien mien dreumen Ja, wat dee zo’n wichtje doar allent Ien t paark te kleumen? Zo verloren ien dijzelf, leekst de tied vergeten. Doelloos liepst doar ien de snij een stuutje vot te eten. Bij de viever bleefstoe stoan wat eendjes zwommen ien n wak. En t gebeurde veur ik ‘t wist Da’k zomor mien haand uutstak. Ik zei: “ kiend schei uut met dat gekleum ik wil dij wel waarmen. Ik bin een dreumer, doe bist mien dreum kom lekker ien mien armen. Wat dij ok mag bezeghollen, zo zwoar kin’t toch niet weden. Aal dien zörgen dreum k veurbij, dreum ik noar ’t verleden” En wonder boovm wonder Is t toen gebeurd Mien dreum van toen die is uutkommen En het mien leevm kleurt ’t was ien januaori Mor’t veurjoar keek om ’t hoekje Snei wer n rose bloesempraacht Deur n wicht ien ‘n spiekerbroekje |