De woorden die aans vlot uut de pen rollen, loaten me schoamachteg ien e steek. Met ofhangende scholders, d’elleboog op de toavel, de haand onner de kin, vollen op t gezicht, wacht ik op d’ienspiroatsie die schienboarliek n vrije dag nomen het. Ik maggel doedels op e raand van t schriefblok, zie n kerk maank t greun dat versloddert, n vliegtuug oarzelnd ien e lucht, twee treinen die mekoar veurbij roazen, tied en tiedgeest, niet begriepend.
t Bovenstuk van e pen is niet zo lekker as t liekt. Mien ogen stoaren woazeg noar n kerk woar gien mens n voet zet, lözze stenen ien rekloametied aanboden worden veur 10 euro t stuk, de bomen op n kapvergunning wachten, t vliegtuug met veul gebeer land is op n ploatje ien t Dagblad, de treinen barstendevol over enkel spoor noar de toekomst online jakkern met staarke wenst noar ienvoud.
Mien liefste, mysterieuste, bist altied ien de buurt Doe trekst, dat voel ik ien t woater Oceoanen, meren, niet roar dast ok mij stuurst Dien kracht, dat wint vroeger of loater Op den duur lopt t volledeg uut de hand Deur dien licht verlies ik mien verstand Loena, lieve Loena, romantiek ten top Met zilverglans verandert mien geloat Gien rem, testosteron, verstand dat holdt hier op Intieme dans, dien licht tekent over stroat Nog een leste glimlach – veur ik dij weer mis Verlopt ien zwaarte nachten, ien trieste duusternis
Hai knupt de endjes an mekoar
mor ze bennen hailemoal goar
en as er tas der weer onder stopt
knappen ze op n aander stee kepot.
Der is nait veul tied te prakezeren
Hoe zal er zich verweren?
k ben slim benaid wat er besluut
hai is er nog nait uut.
t Is beter dat k mie der nait met bemui
en k brei weer verder aan zien trui.
n Pooske loater heur
ik klink van achterdeur,
gerammel ien gereedschapskist
hai het er n olle spin uutvist.
Der zitten nog moar twoi hoaken aan
mor doar steurt er zich nait aan
De tas zit vast, al is t wat schaif
Hai zugt mie kieken en lacht es laif
met doem omhoog kiek ik hom noa
veurdat k noar boeten goa
en de rötzooi overzug
Hai is vot nog nait weer terug.
Straks mor weer verder breien,
Doar lig k al op de kneien.
Lees, Kiek en Luuster 