“Ik zeg altieden eerst goeiemörgen. Joe niet? Mar buutndes as antwoord op dien vraag: ik dink sums wel es: Zôst er gek van worren”.

“Kink ien kommen. Maar anners wat, hè je ônze kachelpiep al klaar? Mien vrauw zee teegn mij of ik zaterdagmiddag ook vrij was. Dan konk de kachel te plak zetten en piepen der an maakn. Want, zee mien vrauw, volgende week dinsdag is t Zuudlaarder markt en din zol zem aanmaakn willen.”

“Ja mar, ze zee dat ze der dinsdag drekt met anne gang wôl, teminsend as er genôg trek ien e lucht zat. Want joe binn er veureg jaar sels bij west en joe himn hur toen leert de kachel met krantn an e loop te maakn. Piepen mossens warm worren, schien joe toen zeit te hemmn. En ook et spekhok en alles wat daar an spek en hammn ien hong en dan nog de stienen schôsstien toe t dak uut”.

“Dien vraauw het et dij goed overbriefket, ze zel wel dôcht hemmen twee onthôllen meer as een. Kom maandagaabend mar weer, din zel e piep wel klaar liggen”.

“Smid, mien fiets het n lekke band. Mamme zee: môst em daalijks hin brengen. Ik moet mörgen weer naar schoel”.

“Kin dien pappe din gien band plakken?”.

“Nee, hij het et n keer pebeert, mar hij kon e band niet van t rad ôfkriegen”.

“Din hestoe ook n pappe van niks”.

“Ja en mamme zee ook nog van hij har ook gien sluutsie of hoe dat plaksel ook maar hiet”.

"Groetn an dien mamme en van aabend na zes is e klaar”

“Daag smid”.

Smid zuchte. Zo het et zeetn, zee e ien zichzelf en har weer n piep en n elleboog heel en an nander